"Gerçekten de yokluktan korunmak gerekir.Ama en basit gereksinim olmayan şey karşısında nereye sığınılacaktı?"
"Marcel ondan uzaklaşmak ister gibi biraz kımıldadı.Hayır,kendisini sevmiyordu o,kendisi olmayandan korkuyordu yalnızca,kendisi de o da çoktan birbirinden ayrılmalı,sonuna dek yalnız uyumalıydılar.Ama kim her zaman yalnız uyuyabilir?Yalnız birkaç adam yapar bunu,iç çağrının ya da mutsuzluğun ötekilerden kopardığı ve artık her gece ölümle aynı yatakta yatan adamlar."
"Alanı olmayan bir meslek,köşeye sıkışmışlardı işte,boyun eğmek gerekiyordu.Ama boyun eğmek de kolay değildi.Ağzı kapalı kalmak,gerçekten tartışamamak ve haftanın sonunda size verilmek isteneni ve gittikçe daha yetersiz duruma düşeni almak üzere,her sabah, gittikçe artan bir yorgunlukla aynı yolu tepmek zordu."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder