"Bir yaşamın sonunda,yaşlılık bulantılarla gelir.Her şey artık dinlenilmez olmakla son bulur." sf34
"Birdenbire anlar ki yarın da böyle olacaktır,öbür gün de . Tüm öteki günler de .Ve bu çaresiz buluş ezer onu. İşte böyle düşünce öldürür insanı.Bunlara katlanamadığı için öldürür insan kendini ya da gençse tümceler kurar." sf 35
"Ölüm herkesin başında ama herkesin ölümü kendine göre.Olsun, güneş gene de ısıtıyor kemiklerimizi" sf38
"Ve tüm bu aşkı yeniden yaratmak için, tek ama yeterli bir ayrıntı vardır elimizde: fazlasıyla uzun zaman kapalı kalmış bir oda kokusu ,yolda garip bir ayak sesi.Benim için de böyle. O zaman kendimi vererek seviyorsam ,yalnız aşk bizi kendimize getirdiğine göre en sonunda kendi kendimdim." sf39
"Kendi kendimize döneriz.Sıkıntımızı duyarız,böyle daha çok hoşlanırız kendimizden.Evet, mutluluk belki de budur .Acımalı mutsuzluk duygumuzdur." sf40
"Yoksullukta bir yalnızlık vardır, ama her nesneye değerini veren bir yalnızlık.Zenginliğin belirli bir noktasında, gökyüzü de , yıldızlarla dolu gece de doğal varlıklar gibi görünür. Ama basamakların dibinde ,gök tüm anlamını yeniden kazanır: paha biçilmez bir Tanrı armağını."sf 41
"Gidip ödevlerini yapsın.Çocuk ödevlerini yaptı şimdi pis bir kahvede şimdi bir adam. Önemli olan da bu değil mi yok inanmamalı buna, öyle ya ödevlerini yapmak ve bir adam olmayı kabul etmek, yalnızca yaşlı olmaya götürür insanı" sf43
"Açık görüşlülüğe gereksinimim var evet her şey basit. İnsanlar karıştırıyor işleri." sf48
"Sıkılmadığım bir ülke bana hiç bir şey öğretmeyen bir ülkedir". sf 51
"Işık ve yaşam aşkımı o anlatmak istediğim umutsuz deneyime olan gizli bağlılığımdan pek ayıramam.Anlamışsınızdır, ben seçmeye boyun eğmek istemiyorum.Cezayir kentinin dışında, kapıları kara demirden küçük bir mezarlık vardır.Sonuna kadar gidildi mi vadi görünür ,vadinin ardında da körfez. Denizle birlikte göğüs geçiren bunun karşısında uzun uzun düşlere dalınabilir. Ama insan geldiği yoldan geri dönerken,bakımsız bir mezarda "Tükenmez Üzüntüler "diye bir yazı bulur.Bereket versin idealistler var da her şeyi yoluna koyuyorlar." sf60
"Kahveler ve gazeteler olmasa yolculuk etmek güç olurdu.Kendi dilimizde basılmış bir kağıt, akşam vakti insanlarla dirsek dirseğe gelmeye çalıştığımız bir yer, kendi çevredemizdeyken biz olan, ama uzakta bize öylesine yabancı görünen adama alışılmış bir devinimle öykünmemizi sağlar. Öyle ya ,yolculuğun değerini oluşturan şey korkudur. Yolculuk benliğimizdeki bir tür iç dekoru yıkar. Hile yapmak, yani büro ve şantiye saatlerinin (bizi sert bir biçimde ayaklandıran ama yalnız olmanın acısından da çok iyi koruyan bu saatlerin)ardına gizlenmek olanaklı değildir artık. Bu yüzden kahramanlarımın "bürodaki saatlerim olmasaydı halim ne olur du? ya da "karım öldü ama bereket versin ki tamamlanacak bir sürü evrak var yarına." diye konuşacakları romanlar yazmak gelir hep içimden. Yolculuk bu sığınaktan yoksun bırakır bizi. Sevdiklerimizden, dilimizden uzakta kalınca, tüm desteklerimizden kopup maskelerimizden yoksun kalınca (tramvay saatlerini bilmezsiniz, her şey de böyledir) kendi kendimizin yüzeyindeyizdir tümüyle."syf 63
"İyi biliyorum ki yanılıyorum,benimsenilmesi.tanınması gereken sınırlar vardır. Yaratırsa böyle yaratır insan. Ama sevmenin sınırı yoktur ve ben her şeyi kucaklayabildikten sonra, iyi sarılamasam da ne çıkar?" sf 66
"Yaşam kısadır ve insanın zamanını yitirmesi günahtır.Canlı bir insanım, öyle derler. Ama canlı olmak da insanın canlılıkta kendini yitirdiği ölçüde gene zamanını yitirmesidir. Bugün bir duruştur ve yüreğim kendi kendini karşılamaya gidiyor." sf69
"Dünyaya sırt çevirmek isteyenleri bırakın.Benim yakındığım yok ,öyle ya kendi doğuşumu görmekteyim. Şu sıcak ve havanın derinliklerinden gelen bu soğuk : her şey gökyüzünün tüm doluluğunu ,acıma duyguma doğru boşalttığı bu pencerede yazılı olduğuna göre, ölen bir şey var mı ,yok mu insanlar acı çekiyorlar mı ,çekmiyorlar mı diye düşünmem gerekir mi ?Şunu söyleyebilirim, az sonra da söyleyeceğim: önemli olan insanca ve basit olmak. Hayır gerçek olmaktır önemli olan, hepsi girer bunun içine, insanlık da basitlik de. Ve ben dünya olduğum zaman değil de ne zaman daha gerçek olurum? Daha ben istemeden yerine getirilmiş her şeyim. Ölümsüzlük şuracıkta, bense onu umut ediyorumdum. Mutlu olmak değil artık dileğim, yalnızca bilinçli olmak "sf70
"Büyük yüreklilik ,ölüme olduğu gibi ışığı da gözlerimizi kırpmadan bakabilmektir. "sf70
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder